sonraki »

[Dün]

• AnLık Sohbet
• Mazi: deneme
  Dün 18:19:49
• Omer Faruk: Herkeze İyi Geceler
  Bugün 00:08:05

[:]

yasanilmis yasatilacak. sevgiler ,
cesurnet gönül sakinlerini bulsun , güzellikler onlarin olsun !!!
her siirde yazida bir seven sakli , bir sevgi sakli ,Buram buram AŞK. hasret bir alem sakli ,
ve her  satirlarinda gözyasi sakli.. gidecek bir gönül ariyor ,
bir güzellik ariyor , yani cesurnet dostlarini ariyor!

 siz güzel dostlarima ,
güzel çiçeklerde onlar gibi olan   severlere arkadaslara  ithaf olunur !!!

Sevgi ve saygilarin en güzeli sizlere ve yazarlarimiza olsun..

Biraktim seni hadi git



Bıraktım hadi git.
Sevmelerim sana değil artık,
çocukça buluyorsun ya hislerimi
çocukça sevmelerim de yok artık.
Hani bırak artık diyordun kendine ilgini
yoğunlaştıracak başka şeyler bul diyordun
evet buldum.

Bıraktım seni hadi git.
Sakın bakma ardına ben bitirdim sana olan sevmelerimi
ve sanırım bir özür borçluyum sadece seni sevmek seni
önemsemiş olmak adına bir özür.
Evet özür dilerim.
Seni herşeyin üstünde tuttuğum çok sevdiğim için.
Merak etme yaşanmaz bir daha böylesi
yaşanamaz da zaten benim gibi bir sevenin yokken.
Korkuyordum ya hani bir gün bitecek diye bak artık
korkularım da yok çünkü artık benim için sende yoksun.
Ne yazik ki bir zalimi sevmek hatasında bulundum,
ne yazık ki sevginin ne demek olduğunu bilmeyen
bir vefasıza tutulmuş yüreğim.
Pişmanlığım gerçek olmayan sevgine inanmış olmak,
aldanmış olmak.
Üzülmem senin için artık ağlamam ıslansa da gözlerim
dökmem yaşlarımı senin gibi bir duygusuz için!
Değerdin herşeye, herşeyin en güzeline
isteseydin verecek çok şeyim vardı sana sevgi adına ama istemedin.

Öyle iste bıraktım seni hadi git

alinti

[Yanıtla #1 :]

Bilirim..

Dokundukça acıtır..
Acıttıkça kanatır..

Damarlarında kan yerine kelimelerin zehiri dolanır..
Vücuduna yayıldıkça pişmanlıkların..
Bir daha yaşamak için can attığın anıların altında ezilirsin...

"Ölmek istersin...Ölemezsin...!"
..

Aniden pişmanlıkları bir çırpıda elinin tersiyle itmeye çalışırsın..
"Keşke"lerinin gölgesi "iyiki"lerini boğar..
Kararır düşlerin,söner hayallerin,yapayalnız kalırsın..

"Dönmek istersin geri..Dönemezsin...!"
..

Hani gidişindeki sessiz çığlık var ya..
Hani "hoşçakal" derken "gitme" dememi bekleyen o gözlerin..
Hani uzanıp elini tutmamı beklediğin o çıldırtan dokunuşum..
Hani sen giderken benden,heybene doldurduğun o yaşanmışlıklar var ya..

İşte bu kısır döngü..
Acıtır..
İnceden inceye sızlatır..
Akar gider gözyaşın,gözlerinden hesap sormadan..
Aktığı yerde derin iz bırakır..
Benden sana kalan hatıralardır o izler..
..

Zamanın kollarında esirdir duyguların..
Geçsin istersin zaman,bensiz..
Geçer..
Geçtikçe tenindeki derin izler artar..
İşte o An..

"Dursun istersin zaman..Durduramazsın...!"
..

Acabalar kemirirken beynini..
Keşkeler uyutmazken seni geceleri..
Zaman söz kesmiştir artık seninle..
Ya sözcüklerimle yaşarsın,damarlarında dolaşan..
Ya da celladın olur,bensiz geçireceğin zaman..

"Yaşamak istersin bensiz...Yaşayamazsın...!"

alinti

[Yanıtla #2 :]

kendimde o gücü bulabilseydim eğer...
Sindiremeyecektim senden kalanları benden uzak mezarlara koymaya!!!
Diyar diyar dolaşıp yine içime gömecektim seni en sonunda...
”Ben demiştim” diyenlere, üzüntümü belli etmemek için kuşandığım

mekanik tebessümlerimin ardındaki yaşlarla sulayacaktım taze mezar toprağına ektiğim çiçekleri...

Ama ben seni içimde öldürmeye kıyamadım....


Başarabilseydim incitecektim seni...

incinmişliğimin verdiği cahil cesaretle...
Ne var ne yok sayıp dökecektim karşına geçip...

Kendimi hayrete düşürürcesine birer tokat gibi vuracaktım hiç kullanmadığım o ağır lafları...

Kıracaktım seni binbir parçaya ayırana kadar...

Duvardan duvara fırlatacaktım sevgi diye önüme sunduğun hastalıklı duygularını...

Ama ben seni incitmeye de kıyamadım...


Elimden gelseydi unutacaktım seni...
Gözlerimden silecektim hayalini ve dilimden adını...

Duman duman atacaktım seni bu şehirdeki tüm bacalardan;

ama soluduğum havaya karışıp yine dolacaktın ciğerlerime...
Onlarca damla döküp göz pınarlarımdan akıtacaktım seni sevgimin atığı diye

ama ıslaklığın kalacaktı elmacık kemiklerimde...
Bu kez de tenimin tuzuna karışacaktın...

“Sözümü tutacağım ,adını anmayacağım”nağmelerini dinleyip neyi unutacağımı unutacaktım seni unutayım derken...

Zaten ben seni unutmaya da kıyamadım...


Ne kadar çabuk geldi ayrılık...

Oysa daha yeni başlamıştık birbirimize ayak uydurmaya,
daha doğrusu ayak uyduramamaya...

Nedensizliklerin iç çekişlerini dinlerken vedalar bozdu suskunluğumuzu...

Bana mıydı kızgınlığın yoksa kendine mi anlamadım... Kaçar gibi veda ettin... Oysa ben seni sevmelere doyamadım!!!

Öldürecektim seni...
İncitecektim seni...
Unutacaktım seni....

Ama lanet olsun!!!

kı-ya-ma-dım!!!

OYSA BEN SENİ SEVMELERE DOYAMADIM

alinti

[Yanıtla #3 :]

Gözlerime sakladım seni.. Akan her damla yaşta, benden gidişini yaşıyorum bir kez daha. Her bakışta sen bakıyor. Sen görüyor. Her şeyi herkesi sen biliyor.

Yüreğimden attığımı gözlerim almış. Beynimden, bedenimden, geçmişimden sildiğimi gözlerim yazmış yeniden. Bana inat, mutluluğa inat…

Gözlerim meydan okuyor artık bana. Ben hayır dedikçe o evet diyor. Ben git artık dedikçe o inadına geliyor. Ben aşka tövbe etmişken o bana aşkların en imkansızını getiriyor.

Nefret eder oldum artık gözlerimden. Ne diye seni kendine mahkum eder ki.? Neden saklar ki seni.? Neden serbest bırakmaz.? Neden ille de acı vermeliyim der.? Neden bana aitken başkasını bilir, başkasını tanır.? İçinde beni saklayacakken, büyütecekken neden o yüreksizi, kalpsizi saklar.?

Artık soranlara gözlerim yok diyorum. Körüm diyorum. Kendimden başka kimseyi bilmiyorum, göremiyorum diyorum. Senin yüzünden kandırıyorum insanları.

Ama bilir misin bunca siteme rağmen, bunca ahıma rağmen yine akıtıyorum seni damla damla. Yine dolanıyorsun bedenimde. Yine hissediyorum seni. Ve Allah kahretsin ki yine istiyorum seni. Yine anlıyorum seni hala unutamadığımı, unutamayacağımı..

Artık bırak git ya.. ne ettim olmadı sana. Yaramadı. Gidemedin bir türlü. Hep saklı kaldın bedenimin gözlerimin en ücra köşelerinde. Artık yeter çektiklerim. Al her şeyini git. Bir gözlerimde kalmıştın ya, onu da al git artık. Ne adın ne sanın ne de gözlerin kalmasın bende.

Ama olmaz ki.! Dayanamam ki..! tamam al kendini git. Tek bir şeyi alma. Sana ait tek şey vardı demiştim ya hani sana. İşte ona dokunma. Gözlerimdeki sene dokunma.

Tamam git şimdi.ben gözlerimde yaşarım gözyaşına mahkum ettiğim aşkımı.

Ama bil ki; bu gözlerdeki gözyaşı aşkı sen gidince değil ben ölünce bitecek. Akacak tek damla aşk kalmayınca bitecek..

alinti

[Yanıtla #4 :]

Kar Yağıyor bu Şehire!.. Ve Sen Yoksun


Senden ayrılalı kaç yıl oldu, kaç asır geçti, kaç yaz, kaç kış, kaç gün, kaç ay..? Saymadım.. Sen giderken ardında bir dağbaşı yalnızlığı bıraktın bana. Şehrin ıssızlığını, yokluğun kimsesisliğim oldu, yokluğun kederim … Şimdi kar içinde bedenim, buza döndü dünya...

Sen gittin kar yağıyor bu kente! Gökyüzü yere dökülüyor sanki, bembeyaz bir gülücükle, nazla... Bir eski hikaye geziniyor sokakları gözlerimin içinde... İnsanlar farkında değil, bilmiyorlar bu hikâyeyi…
Kar yağıyor bu şehire, üşüyorum!.. Ve sen yoksun! .. Kar yağıyor... Kahretsin!..

Giderken ardından son bir çığlığımı ekleyebilmiştim sadece... Giderken "beni de al" diye bağırabilmiştim sadece... Ama nafile duymamıştın...

Yıllarca hayalinle yaşadım bu kahrolası yerde, hayalinle avundum senden uzaklarda, bir tatlı sözüne, bir tebessümüne hasret kaldım…. Sen bir serap gibi yıllardır içimin çöllerinde; yaklaştıkça uzaklaştın, uzaklaştıkça yaklaştın... Bilki hayalin bile serinliktir kavrulan ruhuma, üşüyen yüreğime sıcaklıktır…

Gel ey sevgi meleğim, “Can Gülüm”, bir bahar sabahı toprağıma can olmak için gel!.. Damarlarıma kan olmak için gel!.. Hasretlik boyu uzayan raylarda gönlünün sıcaklığına muhtacım.

Bilki, kaynağı sendedir mutluluğumun, çaresi sendedir yüreğimin. Uzaklığın çekilmiyor, uzaklığın işkence… Ne zaman seni düşünsem şiirler dökülüyor kar gibi gibi kaldırımlara, şarkılar ağlıyor yokluğuna..

Uzak dağbaşlarının serin seherlerinde gökyüzünü süsleyen gözlerini aradım kaç kez. Seni ararken ırmaklara döktüm derdimi, rüzgârlara döktüm. Bin 'âh'la iniledi dağlar, bin 'âh'la aktı pınarlar, 'âh'ımdan kan damladı gül yapraklarından, yaralı bülbüller figan etti…

Özlemin bir bulut gibi sardı beni, bir yağmur gibi üstüme yağdı her gece. Damlalar yüreğime vurdukça, seni sevmek her gün biraz daha büyüdü içimde.

Gel ey gül-i rana; gel ey Can gülüm, ayakların kanasa da dikenlerden, binbir pusu kurulsada yollara, prangalar vurulsada ayaklarına, kırıp zincirleri gel… Gelmezsen yok olurum, tükenirim. Gelmezsen bil ki, ölüme savurur beni hayat…

Geceler boyu hayalinin peşinden koşarken şaşırdım yolumu... Bir uçuruma düştüm, canım yandı, kanadı her yerim...

Gel ki, uzak dağyollarında küçük bir su olup, sevda pınarı gönlüne akayım… Ürkek ceylanlar gibi sokulayım yanına. Gel koru beni zamanın zulmünden, merhametinin gölgesine al… Kucakla beni şefkatinle, yüreğime bıraktığın o kutsal aşk için kucakla…

Her gece ismini anarım gecenin en ıssız saatlerinde. Korkuyorum senden uzaklarda sensiz, yüreğim sensiz dağbaşı ıssızlığı, yüreğim sensiz en karanlık gece... Sana doğru kayıyor gönlümün bütün yıldızları, sana doğru akıyor gönlümün ırmakları…

Uykusuzum her gece böyle, yorgunum sensiz.
Hani diyorum bir gece hasretini yüklenerek çıkıp gelsen, ısınsa üşüyen duygularım. Sonra başımı koysam dizlerine kapansa kirpiklerim; bird aha hiç uyanmasam…

Ey öksüzlere yüreğinden merhamet pınarları akıtan sevgili!
Gel tut ellerimi, beni sensiz bırakma.

Gel, adını ‘’Can Gülü’’ koyduğum can’ımın gülü... Gel, zamansız da olsa, kimseciklere görünmeden, bir gölge gibi, sır gibi, rüya gibi, rüzgar gibi, meltem gibi... Gel...
Bir daha gitme…

alinti

[Yanıtla #5 :]

Ilık rüzgarla gelen bir müzik sesiyle bir an dalıverdim uzaklara; "Aşık olmak günahsa evet ben bir günahkarım, pişman değilim Alllahım…" diyordu yumuşak bir ses… Bir sızı saplı ilk önce kalbime… Sensizlik yüreğimi yakıyordu, sana hasrettim… Sararmış ve kurumuş yapraklar arasında yürürken rüzgarın yüzüme vurmasıyla kokunu duydum sanki… Yalnızdım… Mutsuzdum,ve sen yoktun… Ebediyen gitmiştin…

Şimdi yanımda olsaydın kollarınla beni sarar, yüzüme dağılan saçlarımı parmaklarınla düzeltirdin.. İki taraftan kulaklarımın arkasına sıkıştırır, "Böyle daha güzel canım"derdin… Yüzüme düşen saçlarıma tuzlu gözyaşlarım karışıyor şimdi. "Sakın ha ağlama, seni birgün bile ağlarken görmek istemiyorum" derdin bana… Şimdi bir yerlerden bakıyorsa gözlerin üzülüyorsundur… Ama gözyaşlarıma söz geçiremiyorum birtanem..
Hani biz sonsuza kadar mutlu olacaktık? Hani birbirimizi terketmeyecektik? Neden beni tek başıma bırakıp gittin birtanem? Kaza haberin geldiğinde inanamadım… Evimizden nasıl çıktığımı bile hatırlamıyorum… Hastanede seni öyle kanların içinde baygın bir şekilde görünce dünya başıma yıkıldı… Elini tuttum ve sen gözlerini açtın "Sakın ha! Sakın elimi bırakma" dediğin zaman bile "Gözlerindeki orma yağmur yağmasın" dedin… Yanaklarımdan süzülen sicim gibi yaşlar yüzüne döküldüğünün farkında bile değildim.. Ameliyathanenin kapısına kadar elini hiç bırakmadım ve mecburen elini ayırdılar benden… Saatlerce o odada kaldın… Çıktığın zaman komadaydın… Doktorlar ümitsizce gözlerime bakıyordu… Seni odana götürdüler.. Neydi, neden o makinaları vücuduna bağlamışlardı.?

Sen yaşayacaktın.. Beni bırakmayacaktın yemin etmiştin..Yavaşça elimi elinin üzerine koydum.. Hiç kıpırdamıyordun… Günlerce başucunda bekledim… Farkında bile değildin… Hep uyuyordun… Yanında seni beklerken; geçirdiğimiz günler bir film şeridi gibi gözlerimden geçti… Beni kızdırmaların, sinirlendirmelerin ve ondan sonra gönlümü almak için bütün evi ben yokken çiçek bahçesine çevirmen… doğumgünlerimizde birbirimize aldığımız hediyeler… hani son doğumgününde sana mavi bir kazak almıştım da hemen giyip mankenlik yapmıştın ya ve ben seninle dalga geçmiştim sen de pastayı alıp yüzüme yapıştırmıştın ve sonra da bütün evi pastayla alt üst etmiştik… ne kadar deliymişiz, ne kadar aşıkmışız… mavi kazağını son gördüğümde kanlar içindeydi.. kaza günü onu giyiyormuşsun meğer… çok kızdırdın beni, nasıl çıkacak şimdi kazaktaki kan lekeleri? Olmadı şimdi, iyileşir iyileşmez kazağını sen yıkayacaksın.. onu sana ben aldım atmak olmaz ki… Hala uyanmadın… bir hafta geçti hiç bir kıpırtı yok…doktorların biri gidiyor biri geliyor.. söyledikleri hiçbirşeyi artık anlamıyorum.. bu arada o yağmurlu gün geldi aklıma.. bisikletlerle yarış yaptığımız o gün.. hani ani bir yağmur başlamıştı da eve zor yetişmiştik.. balkonda durup yağmuru izlerken bir gün bebeğimiz olursa ismini Yağmur koyalım demiştik… bizim yağmurumuz yaz yağmuru olsun demiştik…

Ve bir gün daha geçti işte, yanında sen o yatakta hareketsiz yatarken bir gün daha geçti… elim elinde.. ve başım yatağın yanında, kendimden geçmişim.. ve aniden elin elimde kıpırdadı.. aniden kırmızı, şiş gözlerimi sana çevirdim… ve gözlerini açtın… o halinle bile gülümsüyordun bana… dudaklarına küçücük bir öpücük kondururken sessizce gözlerimden yine bilinçsizce tuzlu gözyaşlarım dudaklarına düştü… kızar gibi yine baktın bana… "Tamam" dedim "Ağlamıyacağım…" Gözlerime baktın buğulu… hiç beklemediğim bir a dudakların kıpırdamaya başladı "Affet beni" dedin, "Birbirimizi terketmiyecektik, hala daha da seni terketmedim ama…." dedin ve gerisini duymak bile istemiyordum, parmaklarımla dudaklarını kapattım, "Konuşma, yorulma, sonra konuşuruz" dedim ama başınla "Şimdi" dercesine işaret ettin… "Şehre inmiştim, yıldönümümüz için beğendiğin tek taşlı pırlanta yüzüğü alacaktım, aldım da… yanında 25 tane gül vardı, arabanın torpido gözünde yüzüğün, koltukta da güllerin vardı" dedin… ve devam ettin "Hayatımda geçirdiğim en güzel yılları seninle paylaştım, gözlerim, kalbim hep yanında olacak, arabadan emanetlerini almayı unutma" dedin bana… gözlerimdeki yaşları artık durduramıyordum…

"Bir dahaki sonbahara yürüdüğümüz yolda yanlız yürüyeceksin ve çok güçlü olacaksın, beni affet aşkım seni bensiz bırakıyorum, seni canımdan çok seviyorum, son bir öpücük ver bana" dedin ve bir elim elinde bir elimle alnını okşarken istediğini yaptım dudakların sıcaktı ve aniden makineden ince bir ses geldi, elin elimden kopuverdi…. Gözlerin yavaşca kapı…. Doktorlar koşup geldiler… öylece orda kalıverdim hareketsiz kaldım, donmuştum, sen yoktun artık… doktorlar seni götürdüler… artık sen yoktun, yanlızdım.. Ve şimdi sensiz geçen ilk sonbahardayım… yürüdüğümüz yolda kurumuş yaprakların arasında tek başınayım. Arabadan bana getirdikleri emanetlerimin biri evde diğeri parmağımda… yüzüğünü yaşadığımı sürece parmağımdan, güllerini yatağımın yanından hiç ayırmayacağım… mavi kazağını yıkadım, temizledim… yastığının üzerinde duruyor..

Hazan mevisimi, hüzün mevsimi… aşk mevisimi.. ayrılık mevsimi… Kulağımda bana söylediğin şarkıyla yürüyorum tek başıma söz verdiğimiz gibi sarı yapraklı yolda.... "sana rüya diyemem,senden uyanamamki nerede olursan ol, seninleyim ben , sevdiğimsin benimsin yaz yağmurum, kış gülüm, neşemsin kederimsin seninle dolu dünyam, gündüzüm gecem sensin ölsemde ayrılamamBenliğimruhum sensin..." Biliyorum her an her saniye benimlesin, beni izliyorsun. İyi ki şarkılar ve şiirler var. Sen sözünü tutmadın, beni bırakıp gittin. Ben de tutamıyorum ve dışıma değilse de içime hiç durmadan ağlıyorum. Belki birgün aşkım,belki bir gün... Bu yağmurlar diner ve biz yine birlikte oluruz hiç ayrılmamacasına.

"Her yerde hatıran var,herşey seninle dolu ,Her şeyde senin izin, Bu yol aşkın yolu -Alamaz bin sevgili kalbimdeki yerini sanki içimde açar bu sarmaşık gülleri " Sensizlik çok acı gülüm, inanki çok acı.....

.Hayat bana çoğu zaman kabullenmekte zorlığımız ayrılıklarada olumsuzluklara da tahammül etmeyi hatta ve hatta alışmayı öğretti ama unutmayı asla...

sizlerde sevdiklerinizi asla unutmayın olurmu ?

unutmayın ki !!!!
unutulanlar unutanları asla unutmazlar...!!!!!

alinti

[Yanıtla #6 :]

Seni en sona saklamistim... Varligimin ve yoklugunun sonunda
söylenebilen tek suskunluktun sen... Ömrümün son demlerine
yakisan son sözdün. Ben seni hiç söylemeyecek, yazmayacak,
anlatmayacaktim... Bir sir olmaliydin duvarimdaki suretinle
yalniz benim aramda. Sandallara gül.... gül doldurmaliydin ve bir
bir tutusturup denize salmaliydin ben sonlardan sana selam edince...


Uçurumlar esiginde dururum bir an. Yanik bir türkü olur
dudaklarimda; eski, çok eski bir gülüs gibi kalan.. Geçtigim ve
belki de geçmedigim o yollardan yeni asklar gelir simdi çiglik
çigliga... Elleri titrer hasretin vuslatlarin koynunda.. Bir ben
böyle ne diyecegini bilmez kalirim ortalarda... Bir ben böyle
bunalmis, bikkin...


Turuncu balkonlu evlerin pencerelerinde yine her mevsim taze çiçekler
kalsin.. Bana düsen son suskunluk, bana düsen son yalan (da)
burada denize hiç kavusamamis nehirlerin kederi ile yasansin...


Kaçinilmaz yoklugumun kiyisindan ben simdi dünyada benden
hatira bilinecek olan son sözleri yazdim. Sana adanmis bir
yürekten baska neydim?


Var olmayan sana yana yana yoklugumun girdabina kapildim.. Ah!
Ask! Bu mudur hep senin alinyazin!


Siirler, okunmaya vakit bulunmamis kitaplar bas ucumda duran...
Çantamdaki bahar.. defterlerin arasinda unutulmus güller, postada
mektuplar...


Uzakta bir sehrin issiz kaldirimlarinda unutulmus, ayaklar
altinda yipratilmis onurlu hatiralari askin... ahh dallari
agaçlarin... Dalgalarin selamini dallarda serçelere getiren
yanlis rüzgârlar da bu matemli sessizlige katilsin...


Ve bir gül olsun yanginlardan arta kalan! Bu sehir yansin, hiç
acima!
Ve ardimdan yalniz cevapsiz sorularim aglasin...
Sevdamin adi,
Kaderde sakli,
Kalsin!
Iste sana son sözüm bu,
Sen benim tek yalanimsin...

[Yanıtla #7 :]

Gitme;
Gideceksen de sesini bırak, öyle git!
En manasız ezgileri başyapıta cevir,
Kalbimdeki hüzün, balkondaki kış erisin..
Soluğumda sesinden izler,
Gırtlağımda tütün gibi bir acı olsun..
İmkânsızlığına rağmen yutkunayım türkünü..
Bir çığlık parçalansın dudaklarımda,
İncecik sesin kalbime aksın,
Ve arta kalanlar bir hayranlıktan, yanaklarına yansısın
Gamzelerine gülümsemeler ekeyim yeniden, serpe serpe..
Camların buğusunu berraklaştıran sesin yeşersin bahçelerinde..

Gidersen, yanaklarımdaki ayna kırılıp kanayacak
Gözümdeki zenci bebek yetim kalacak..
Seni anlatan bir gülümseyiş
O an, tuzla buz olmuş bir kıyamet artık..

Gidersen;
Gamzelerim ağlayacak,
Gözlerimden firari mavi ırmaklarla..

Koyu bir sessizlik sızlanacak kanepenin üstünde,
"günaydın" ların olmayacak,
Gün aydın olmayacak..
Gidersen hiçbir mum sevda taşımayacak alevinde..
Bugün bir bavula sensizliği doldurup,
Tıklım tıkış anıları da serperek üstüne,
Bu çaresizlikten taşınacağım.
Sen yine de gitme!
Gideceksen de seni bana bırak öyle git!

[Yanıtla #8 :]

Ablam emeklerine sağlık hepsi birbirinden güzel..Sevgilerimle..

[Yanıtla #9 :]

AYRILMAK KOLAY MI ?

İşte sen et, ben tırnak
Ayır ayırabilirsen...
Sana koşarak giderim
Sen yürüyerek gelsen.

Ayrılmak bu kadar mı kolay
Dostça kalalım demekle?
Yıkan bir depremsel olay...

Sevgi kurulur binbir emekle,
Sevgi ucuza mal olmaz,
Gönül dışı imâl olmaz...

Yine böyle bir geceydi
aylardan nisan
Günlerden cumartesi
Seni görmüştüm karanlıklar içinde
YIldırım askı bu olmalıydı herhalde
Gözlerin buyulemişti beni
Derken konusmaya basladık
Dilimizde kelimeler bilerek bilmeyerek
Günler,aylar,yıllar geçti
Mutluyduk cünkü sevip,seviliyorduk
Ve aylardan ekimdi
Günlerden ise salı
Yine böyle bir geceydi
Tek fark dizlerinde yatacagım ve
SAclarımı oksayan biri yoktu yanımda
Sen yoktun,gözlerin,ellerin yoktu
Kıskandı seni benden
Aldı seni benden yine böyle bir gecede
İşte böyle bu yüzden
Korkuyorum karanlıktan
Sevmiyorum geceleri
sEni benden,beni senden
Ayırdıgı,kopardıgı için

-Alıntı-

[Yanıtla #10 :]

Ben tsk ederim.. Sadik.. kardesim sevgiler benden ...

[Yanıtla #11 :]

Ve büyü bozuldu ...
Benliğimi göklerde hissettiren ,
Kalbimi bembeyaz güvercinler gibi özgür kılan ,
Varlığımı somutlaştıran -sen- bittin !

Sen sandığımın kocaman yüreğimde büyüttüğüm sevgim olduğunu görmek,öğrenmek,bilmek ,
Aklımın alamaycağı bir hayretle mutlu ediyor beni şimdilerde !

Demek ki -ben-mişim , -sen- sandığım ..
Demek ki -ben- mişim aslında yaşadığım huzurun mimarı ..
Demek ki istersem , açarsam yine gözlerimi umuda yaşayacağım daha da çok mutluluk olacak !
-Şüphesiz doğru bildiklerim var , ne harika ..-

İlk defa içim rahat !
Gördüğüm güzel bir rüyanın , gerçek olmadığını farkındalığım daha da sağlam bağlıyor şimdi beni hayata !
Ve hayata verecek ondan alacak ne çok şeyim var hala !
-Yaşamanın- farkındayım ..
Gözlerimde binlerce yıldız var yarınlara umutla parlayan ..
Bir tek varlığım var ama ona sığan binlerce anlam ..

Ara sıra hüznün en dibine vurup ,
Acının zift gibi koyu tadını hissetsemde ,
Yenilgiyi kabul etmek için beyaz bir bayrağa sahip olabilmeyi dilesem de ..
-Farkındalığın hazzı- genel geçer kılıyor tüm bu kasvetli ideleri ..

Ve büyü bozuldu ..
Hayat mı !
o daha yeni başlıyor .

alinti

[Yanıtla #12 :]

Gerektiği kadar sevilmeli sevgili ve gerektiği kadar verilmeli değer..

Aşk bilmecesinin en kısa sözcüğüdür "acı"..
Ya çekersin uzun uzadıya sancısını...
Ya da acı vererek sevgiliye,çıkartırsın acısını..

Kıyamadım...!

Sözcükler dizildi boğazıma bir bir..
Söylemek istedim,söyleyemedim..

Kıyamadım kıymetlim...!

Yutkundum...
Yutamadım...

Nefesimi zorlayan yerde,tam orda işte,kala kaldı sana dair söyleyeceğim tüm sözler..

"Ya haykırmalıyım tüm gücümle kulağına,ya boğulmalıyım sessizce.."

Artık saat ayrılığı vururken..
Bu kadar mı hızlı kovalardı akrebi yelkovan..
Bu kadar mı sona hızlı yaklaşacaktık..
Bir "elveda" sözcüğü can çekişiyor dilimde...
Bir çıksa ağzımdan,kendime gelecek tüm yaşamım..

"Sen" den ibaretti her şey..
"Sen" den sonrası bir adım sessizlik..
"Sen" den öncesi koca bir çığlık..
Kıymetlim...!

"Hoşçakal" ımı bırakıyorum yüreğine usulca..

Kıymetini bil..!

[Yanıtla #13 :]

Ben biraz daha ağlıyacağım

anlıyor musun? .......
ben biraz daha ağlıyacağım.....
lülfen...!
lülfen gözlerini çek oradan...
geçme karşıma... gülme... gülümseme...
seni görmemeliyim....

bırak beni...
ben acınacak durumda değilim ki....
hayır... sevgi dilemiyorum kimseden...
hele senden...asla!

-neyse-
bak güneş yine karanlığa bırakıyor bu şehri...
ben karanlıkları çok severim aslında...
hele bu şehrin karanlık geceleri...
bir başka olur inan...hele sensizken...
aslında ben seni hayallerde daha seviyorum...
çünkü orada hiç yoktur kaybetme ihtimali...
sen hep benimsin...
yalnızca benim...

-ama-
oysa gerçekte...hiç benim olmadın...
bir kez bile öpmedim seni... tutmadım ellerini...
ve hiç söyleyemedim sana 'o beni içten yakan...
sarsan... o en ürktüğüm...ama en sevdiğim kelimeyi'
anlamadın mı?
-seni ne kakar sevdiğimi- yani 'çılgınca seviyorum seni'

-neyse-
biraz daha ağlamak istiyorum....
ben ağlarken her şeyi unutuyorum...
içimdeki o birikmiş
'o kimseye açamadığım dertlerim' sanki biraz hafifliyor...
ağlayınca ben... seni nasıl sevdiğimin günahını....
sana nasıl tutulduğumun sızısı yüreğime iner sanki...
senden kaçmak...
senden kaçıp yalnızca hayallerime gömülmek istiyorum...
çünkü olmuyor... dayanamıyorum... hep uzaklardan..
başkasıyla kolkola gezerken...
başkasıyla yaşadığın maceralarını dinlerken...
içime bir öfke...
bir acı iner....

-çünkü bir çocuk kadar saf sevdim seni-
Lülfen...
Allah aşkına yaklaşma bana...
ben yalnız kalmak istiyorum
ve biraz daha ağlamak...
çünkü ben hep 'ihtimallerle' hep belkilerle seni hatırlamaktan...
senin hayallerini kurmaktan yorgun düştüm artık...

-bırak beni ya-
bırak da biraz daha ağlayayım....
çünkü ağlayınca ben kendime geliyorum...
seviyorum...
senden uzaklaşıyorum...
kendimden geçiyorum çünkü...
bırak beni...

alinti

[Yanıtla #14 :]

SaçmaLamak istiyorum aLaßiLdiğine…
ßağırmak, durup dururken..
GüLmek, nedensizce..
Tersine yaşamak istiyorum hayatı…
AnLa işte !
Saçma ne varsa yapmak istiyorum kendimce…

Ve sende saçmaLa istiyorum acımasızca…

ßeLki de…
GeLişi güzeL ağLamak istiyorum sana…
Her bir damLa da ßensizLiğe aLış istiyorum …
ALış ki kolay olsun gitmek..
Can yakmadan…
YaraLamadan...

YaLan !
Hiçßir gidiş, acısız gitmez…
Giderse ‘’o ‘’ gidiş olmaz…
ßeLki de…
GeLişi güzeL ağLamak istiyorum sana…
Her bir damLa da ßensizLiğe aLış istiyorum …
ALış ki kolay olsun gitmek..
Can yakmadan…
YaraLamadan...

YaLan !
Hiçßir gidiş, acısız gitmez…
Giderse ‘’o ‘’ gidiş olmaz…
Ama sen git...
Ve öyle bir git ki,
Her adımda, senden değiL kendimden vazgeçtiğimi hissettir acıyla …

Yüreğim
Sözün özü;
Vazgeç, saçmala ve git istiyorum izinsizce…!

Ben gidemiyorum ...
Sen git işte !

alinti